New Year' Eve Experience

New Year's Eve Experience

I've been working for 32 years at Shell as a chemical research engineer. The last 16 years I switched to the safety department and ended my career as manager of the Emergency Response services of Shell.
During that time I also worked as one of the volunteers at the local fire brigade, for 20 years. First as one of the fire fighters, then as the driver of the fire truck and later as one of the commanding officers.

20 years I've worked at new year's eve. Sitting at home and enjoying the day and evening with family. Most of the time the pager would alarm me for the first time that day around 4 PM. Rushing to the fire station, doing our work and coming home again after 45 minutes or so. That continued till 8 PM. Then it was always quite till 11 PM. The services called for multiple fires from that time. Leaving the house for a return home not earlier than 2 or 3 AM at the first of January. I still can remember the faces of my lovely daughters, looking at me with eyes that said "you will set of the fire works for us this night please" or the face of my dear wife that would make me act very carefully at the streets. I knew that all three of them would wait till I returned home. Often we lightened our fire works at 3 PM. Only the wonderful glittering ones, never bought the big bangs.

I never had problems with working during the night times, especially on nights like Christmas Night or New Year's Eve. I always experienced a kind of different energy in the air, an energy of coherence, of togetherness, sameness, love and companionship.
During these years I learned a lot about the behavior of people during festivities like these. I learned to listen to them and learned to talk with the guys building big fires. Always to prevent further escalation, not to forbid having fun. Sometimes I succeeded, sometimes I needed the help of the colleagues of the fire department or the police. It were special times and I am grateful to my wife and daughters for the patience they had to trust me and to let me go to evolve myself and to experience what I had to learn or just needed to experience. They all were aware of the unsafe situations I could ran into and they were always prepared to listen to my stories when I returned, sometimes funny, sometimes not at all funny.

Nowadays I am working for the Medical Doctors emergency services. Last two years I was not on duty and must admit that I am enjoying that to the max. Together with the family having quality time.
It is my wish and hope that during tonights services my colleagues from the fire department, police, ambulances and medical doctors as well as hospital personnel will have safe times, will have the opportunity to celebrate the new year in all happiness with family friend or colleagues.

And I wish you, dear reader, the most fantastic, lovable, pristine NewYear's eve ever. May 2014 be the year that you will fly high in the sky and are in perfect balance to do whatever you ever dreamt of.

With Love, sparkling Light and lots of Laughter,
Peter

Use your power of love

Many times now I have witnessed the death of a person, or the emotional or physical pain a person can suffer from. Every time when I am confronted with it I am humbly surprised what a little love can do. No matter if a person is young or old, when you show your compassion, share a bit of love, something is happening with that person.
A few times now I saw somebody in the struggle of the dying process. Once I was only in the room and sent my love to the person with the thoughts that all was good and whatever the decision would be, it would be respected. The person died soon afterwards.
Other times I was looking in the eyes of a young child, seeing her unable to speak clearly of what was going on, unable to let us know how afraid she was. And only looking into those eyes with love, compassion and understanding, the child became quite and closed her eyes. The last one I remember clearly was an elder person in the process of leaving the earth. It was not possible to have any contact with the person anymore. Again I felt the stream of love flowing to the person. I needed to lift the arm for technical reasons and the moment I laid down the arm gently the person's face showed a little smile. Surprised I touched the face of the person, and the eyes opened, the smile was there again, and the person died.
Now, you can see this as if I have not such a very good influence on people. However, during my attendance of last Lightworker seminar in Holland, I experienced the same over and over again. And all persons did survive, in fact they were happy to be in my neighborhood. Yes, I played with the energy in the rooms, bringing lightness, joy, warmth, love and laughter, sometimes I was very strict and needed to make fierce statements. But all was done in a energy of love. And again it surprised me what can happen for the benefit of all when love is flowing freely.

And therefore I ask anyone who is known with this, and anyone who is not quite familiar with this to give it a try. Let everything you do or say be accompanied with a flow of love, passion, light and laughter. See what happens to the world around you. It will be of benefit to yourself as well.

And please send a bit of this flow to the Philippines. Imagine how desolated the people over there can be after this hurricane moment. People lost their belongings and worse, they lost their beloved ones not knowing even if they are dead or alive. And as written above, if we know what this love can do to people who are dying or just died, why wouldn't we sent some of our abundant love to them. Not to heal them because they are already, but to support them in the journey they want to experience.

Love you all
Light, Love and Laughter, from heart to heart

Peter

Lichaamstaal

For English version click: Body language

Je hebt de term "lichaamstaal" vast wel eens gehoord. Vandaag wil ik schrijven over een ander soort lichaamstaal...hoewel, misschien toch niet anders. hier is het verhaal.

Gedurende mijn leven ben ik diverse manieren tegengekomen om meer met mijn eigen lichaam in contact te komen, meer met wie ik werkelijk ben, om mijn leven meer inhoud te geven en om die zaken kwijt te raken die negatief voor me uitpakten. Ik volgde veel cursussen over (emotioneel) lichaamswerk, Reiki, Qigong, de Helende Reis, Rebalancing, diverse modules vanuit Lightworker, en mijn leven werd steeds stabieler, overvloediger en vreugdevoller.

Nog nooit heb ik het leven zo mooi en vol van liefde ervaren als tegenwoordig. Ik ben vol dankbaarheid naar het leven zelf. Natuurlijk weet ik ook wel dat het allemaal gemanifesteerd wordt door mijn eigen verlangens en dromen, en ik ben dan ook nooit gestopt om er in te blijven geloven. Ik respecteer en eer dan ook, datgene wat om ons heen is en wat ons helpt om datgene te krijgen wat we nodig hebben op een diepe manier.
En toch, de laatste maanden heb ik last van verschillende pijntjes, niet erg, maar wel erg oncomfortabel. Elleboog, ruggengraat, tanden, hoofd, schouders. En ze komen regelmatig terug. Word ik ouder? Is het de nieuwe energie waarbij onze lichamen mogen veranderen om in hogere frequenties te kunnen zijn? Het is geen stress of zwaar werk. Maar wat is het dan? Een ding komt echt regelmatig terug en dat geeft zorgt voor heel wat probleempjes gedurende de dagelijkse praktijk. En dat is dat het in mijn onderrug schiet. Soms, alleen al bij het optillen van een kopje thee voel ik een steek wat maakt dat ik me een dag of soms twee minder makkelijk kan bewegen. Op andere dagen kan ik zwaar werk doen, tillen en in de meest onhandige houding aan het werk zijn zonder problemen.
Vanmorgen werd ik wakker met het idee om er eens rustig en comfortabel voor te gaan zitten en te zien of er een antwoord in me op zou komen op deze kwestie. Ik besloot om mijn lichaam gewoon te vragen of het me meer kon en wilde vertellen. Ik moest denken aan een aantal Journey technieken en meteen zag ik mezelf door mijn ruggengraat naar beneden zakken, precies naar de pijnlijke plek. Daar aangekomen keek ik in het rond en voelde al direct een soort kou en "niet begrepen zijn". Dus ik vroeg aan de ruggengraat wat er aan de hand was. Het antwoord wat meteen kwam was dat het zich niet sterk genoeg voelde om mij staande te houden en te supporten in alles wat ik deed en wilde doen. Ergens herkende ik dit wel, het was een heel oude overtuiging van mijzelf, waar ik jaren geleden ook al eens aan had gewerkt. Ik werd nu gewezen op een van de nekwervels (de zesde, werd me verteld terwijl ik niet eens weet of deze bestaat). Maar goed, daar was het dan, en de boodschap kwam meteen binnen: "Jouw denken heeft ons altijd laten weten dat wij als wervels erg kwetsbaar zijn, speciaal toen na dat ongeluk". Plotseling kwam alles ineens weer terug. Toen ik 17 was heb ik een ongeluk gehad op het honkbalveld tijdens een wedstrijd waarbij ik een ernstige blessure aan de nek opliep en drie maanden in het ziekenhuis heb gelegen. Nadat ik weer op de been was bleek mijn nek nog een aantal jaren zeer gevoelig voor aanrakingen en niemand mocht mij daar dus aanraken. Het was toen dat de overtuiging van kwetsbaarheid zich nestelde in de nek en door werd gecommuniceerd naar de rest van de ruggengraat. Ik besloot aan de wervels uit te leggen dat het voor die tijd een uiterst goede beslissing was, een goede bescherming tegen verdere beschadiging, maar dat we gedurende de jaren meer hebben geleerd en dat de tijd alles heeft geheeld. De overtuiging kon nu beter plaats maken voor iets wat veel gezonder zou zijn. Dus we gingen akkoord dat er een nieuwe gezondere boodschap doorgegeven mocht worden vanuit de hersenen, door de nekwervels naar de ruggengraat en de spieren. Een boodschap vol liefde, en over lenig zijn, sterk en gezond zijn. Een boodschap die gedragen werd door licht en gezondheid. Elke cel in het lichaam reageerde door akkoord te gaan om het oude door deze nieuwe boodschap te vervangen. Terwijl dat gebeurde, wilde ook het hart gehoord worden. Het hart liet weten dat het lichaam, de cellen het dna, en heel belangrijk ook de hersenen (mind), vaker moesten luisteren naar wat het hart te zeggen had. Het werd tijd dat naast het in balans brengen van hart en geest (mind) ook een samenwerkingsverband zou gaan plaats vinden tussen deze twee. En zo werd besloten met mijn hele zijn. Een intense warmte stroomde door mijn hele lichaam. Heerlijk.  Ik had het gevoel dat het gedaan was met deze sessie en besloot de geplande activiteiten van de dag te gaan uitvoeren: reparatie van de wasmachinekraan, de vlotter van de toilet en de pomp van de waterval in de tuin.

Toen ik begon werd me door mijn rug meteen aangegeven om de werkzaamheden een dag uit te stellen en ik ging meteen akkoord. Toen realiseerde ik me ineens dat alles deze ochtend te maken had met het stromen van energie, water in een niet optimale vorm. Ik moest zachtjes lachen. De laatste boodschap die ik meekreeg is om dit verhaal op te schrijven en te delen. Enerzijds voor mezelf (om het te laten integreren) en anderzijds is er misschien iemand die er van kan profiteren als dit gelezen wordt.
OK, en morgen laat ik jullie weten hoe dit stukje prachtige lichaamstaal uitgewerkt heeft.

Nou het heeft gewerkt hoor. Op het moment dat ik met het schrijven van dit stuk klaar was, was de rugpijn verdwenen. Op dezelfde dag nog. En vandaag ook. Nu zit ik hier in de vroege ochtendzon en dank ik mijn lichaam en mezelf dat we de tijd hebben genomen om te helen, op een diep niveau.
Lichaamstaal....het kan voor veel meer worden gebruikt als we dachten.


With Love, Light and Laughter from Heart to Heart,
Peter


PS (Synchroniciteit ten top) Een dag na het schrijven van dit artikel, zat dit in mijn email:

That thing you're dealing with right now, Peter... is not by chance. 

It's the beginning of the most exciting transformation of your life, so far. 

Birds in the sky... 
    The Universe

Body language

Voor Nederlandse versie klik: Lichaamstaal

You must have heard of the term "body language". Today I want to write about a kind of different body language...well maybe not so different. Here's the story.

During my life I have come across different ways to get more in touch with who I really am, to enrich my life, to get rid of the things that worked out negatively for me. I followed workshops, seminars and courses about (emotional) body work, Reiki, Qigong, The Healing Journey, Rebalancing, several modalities at Lightworker and my life became more and more stable, abundant and joyful.

Never I experienced life so beautiful and full of love as nowadays. I am fulfilled with gratitude towards life itself. Yes sure, I know it is all manifested by my own desires and dreams, and I never stopped believing in them, however I deeply respect and honor that what is surrounding us and assisting us in everything we need.
And yet, last couple of months I am suffering from several pains, minor ones, but still very uncomfortable. Elbow, spine, teeth, head, shoulders. All coming back regularly. Is this from getting older? Is it the new energy, changing body templates? It is not about stress, or heavy work. But what is it? One particular item comes back all the time giving me some trouble in day to day activities. And that is the trouble with the spine in the lower back. Sometimes, just by lifting a cup of tea, the back hurts, which continues one or two days. Other times I can lift heavy stuff and work in strange positions without any problem.
This morning I woke up with the idea to sit for a while in a very comfortable position to see if any answer would come up. I decided to ask my body if it would tell me something about these discomforts. I remembered some Journey techniques and immediately I saw myself going down into my spine, right to the painful spot. Arrived there, I looked around and felt a kind of coldness and misunderstanding. So I asked the spine what was going on. The direct answer was that it felt not strong enough to hold me and to support me with the things I did and wanted to do. Somehow I did recognize it. It was an old, very old belief system where I have worked on many years ago, which was coming in that time from a different part in my body. I was directed to one of the vertebrae in my neck (the sixth, I do not even know if this one exists). However there it was, the message came out: Your mind always told me that we as vertebrae were always very vulnerable, especially after the accident. Suddenly it all came back. When I was 17, I had a severe neck injury and was hospitalized for three months after an accident during a baseball game. After recovery my neck was very sensitive for years and nobody was allowed to touch it. It was at that time that the believe was stored that the neck (and the rest of the spine) was vulnerable. After convincing the neck vertebrae and the mind that is was at that time the perfect guardian for further damage and injuries, we now learned together that time has changed everything and that that message was not correct anymore. So we agreed a new and more sound message to spread from the mind through the neck and spine all the way to the muscles. A message with love, and about being lean, strong and healthy, carrying light and wellness. Every cell agreed with it and replaced the old for the new message. With that happening, also the heart wanted to be heard. It said that the body, the cells and dna, and most important also the mind had to listen more often to the heart. It was time to not only to have balance between heart and mind but also to have a cooperation between them. And so it was decided with the whole of who I am. An intense warmth was flowing through the body. I had the feeling it was all done and went back to my planned activities for the day: repairing a water tap from the washing machine, the waterstop of the toilet and the pump of the waterfall in the garden.

When I started my back told me to postpone it to the next day and I agreed. Then I realized that all these items had something in common: Flows of water or energy, not optimal organized. I laughed. The last message I received is to write this story down, for myself (extra time to let it integrate) and who knows, for somebody else who might benefit from the story. OK. Tomorrow I will let you know how this litlle magnificent body language has worked out.

Well it worked I can tell you. The minute I finished this writing the back pain was disappeared. Now in the early morning, greeting the sun, I thank my body and myself to have taken time to heal.
Body language.....it can be used for lot more than we ever thought.

With Love, Light and Laughter from Heart to Heart,
Peter

PS (Synchronicity at its best) One day after writing this article I found this in the email:

That thing you're dealing with right now, Peter... is not by chance. 

It's the beginning of the most exciting transformation of your life, so far. 

Birds in the sky... 
    The Universe

Stop! in the name of love!

Voor Nederlandse tekst: Stop! Uit naam der liefde!


Channeling. What is it, why do we do it, where do the spoken or written words come from. These are questions I often hear and, I must admit, I ask these questions myself so now and then too.
There is a lot of channeling nowadays. And that is good. It is good to hear what people have to say and hear what's on their mind, what's keeping them busy. However, and I have to be honest here, sometimes I have enough off all the attention it gets. Where does all this attention come from? Is it, that we are more connected to something in the universe, something outside ourselves?

Thailand

Everywhere I go, I hear people talking like never before, saying wonderful things that might bring out the best in others. Or, more often, I come across channelled articles about what is going on at earth, with the human energies etc. And then, at the end, they give it away. This is coming from....this is written by.....these are the words came through me, given me by....etc etc.
I myself, never had this, I never could come up with a brilliant name for the ones who brought these "messages". The only words I ever got when asked, were "YOU" and "I". Please do not think I am judging the people who channel. In contrary, I rather would stimulate them and encourage them, because the messages they bring, are important in these times of changes. And it brings people together.
And at the same time I say "Stop! in the name of Love. Stop giving it all away". Do not feel offended by these words. I know that they are mine and meant for myself, to answer my above asked questions. To bring me on the path mentioned for me, the path that is right for me at this moment. Let me explain.

My whole life, channeling was quite normal. I only never did give it that name. I always called it fantasy. It's just a word. The way I played as a child (and still do), the words I say or write, it is from me, it comes from and through me. And because I am one with the greatness of the universe, I am these words, these fantasies. All is already there, without having to give it names, without boundaries. And it is playful very playful. And sometimes it is just fun and sometimes there is suddenly a message. It is not me to decide if there should be a message. Look at a child, playing with dolls or Dinky Toys, they are making noises, they are talking in themselves, they are the play, they experience it. Is there a message in it? Maybe yes, maybe it is only playing. The same with fairy tales. Who made them up? Are they made up or real happened stories? Is there a message, is it channeled and written down in a nice and easy to read book format?
Well, is it important? Do not get too serious about it.

Let's be sure for one thing: We are one with universe, with all there is. We are becoming very connected. Stop, and feel the love. Experience that we are greater than we ever thought. We are coming from the state of playing small, and now we are to see our greatness, our power. And with power, I do not mean overruling someone, or conquering others. I mean the power of togetherness. No more well known boundaries like our skin, walls, streets and city boundaries, country boundaries, world boundaries, worlds. All is ONE.

Grand Canyon

And now, what now for me? How do I feel? Again I will be honest. Without being arrogant, I have the feeling of "knowing it all already". No more added news. No more learnings of how to become someone. I am already someone! I do not need all those channels, seminars, conferences, only to achieve more information, to grow further or to gain more self worth. I am all ready. I do not need to follow anyone, I follow my own path.And you are ready too. We know it all. All information and know how, is already stored in our bodies, in our system. How to surface that info and knowledge, and to become conscious about that knowledge, that is the challenge. And you know what? Attending a seminar, hearing or doing a channel, were the ways to let it come to the surface. To become conscious again. And that was serious business. However, now, in times of raising frequencies and energies, it is not needed anymore to do it that way. Just be yourself, enjoy, play, smile and laugh and you will raise your frequency. And suddenly, there it is, the words, the pictures, the music, the signs, the knowledge. And also the other dimensions are opening up. What fun it is to be at ease like that. And at the same time my mind is giving me some doubts about it. Is this really me, can I do this, is that meant for me? And the answer I give (get) is always:"YES". This is my experience. How wonderful and graceful. And what about channels, or seminars now. Well to be honest, I still love them. Why? Have you ever felt the energy during a seminar or channel or meditation or yoga, or whatever you do what you like? It is a magnificent way to slow down yourself, and to be able to listen to yourself. And sometimes, something is cleared or activated, as a gift, how nice. Let us all connect via these wonderful and joyous ways.

Isola Maggiore

Well, now for the big question: Was this a channel or not? ha ha ha. Does it matter?. I enjoyed writing this. It is my conversation with me. I just stopped for a while, in the name of love, for myself! And if you read it or not, if it brings you something or not, well, that is up to you dear friend.

Hang on and have fun out there!!

Stop! Uit naam der liefde!

For English version click: Stop! in the name of love!

Channeling. Wat is het, waarom doen we het, waar komen de gesproken of geschreven woorden vandaan? Dit zijn de vragen die ik vaak hoor, en ik moet toegeven, die me zelf ook bezig hebben gehouden. Er wordt tegenwoordig veel ge-channeled. Dat is mooi. Het is goed om te horen wat er leeft onder de mensen, wat hen bezig houdt. En tegelijkertijd, ik zal eerlijk zijn, begin ik een beetje genoeg te krijgen van al die aandacht omtrent channelen. Waar komt al die aandacht toch vandaan? Is het omdat we meer in contact zijn gekomen met iets in het universum, met iets buiten ons zelf?

Thailand

Overal waar ik ga hoor ik mensen als nooit tevoren, prachtige dingen zeggen die het beste in anderen naar boven kunnen halen. Of vaker nog, kom ik ge-channelde artikelen tegen, over wat er gaande is op de wereld, met de menselijke energieën etc. En dan opeens, aan het einde, geven ze het weg. Ze zeggen dan dat het van die en die komt...dit is geschreven door...deze woorden zijn mij doorgegeven door die en die.
Ik heb dat zelf nooit gehad, ik kon nooit met een briljante naam voor de dag komen van degenen die me deze "boodschappen" zou hebben gebracht. Als ik er al naar vroeg waren de enige woorden die in me op kwamen de woorden "JIJ" en "IK". Denk nu alsjeblieft niet dat ik het channelen of de mensen die het doen veroordeel of beoordeel. In tegenstelling, ik zou men nog eerder stimuleren om het te gaan doen, omdat de boodschappen die eruit voortkomen belangrijk zijn in deze tijd van vele veranderingen. En het brengt mensen nader tot elkaar. Tegelijkertijd zeg ik:" Stop, uit naam der liefde. Stop met het weggeven van je kracht". Voel je niet aangevallen door deze woorden. Natuurlijk zijn dit mijn woorden, en ook voor mezelf bedoeld, om de bovenstaande door mijzelf gestelde vragen te beantwoorden. Om me op het voor mij bedoelde pad te brengen. Laat ik het proberen verder uit te leggen.
Gedurende mijn hele leven heb ik channelen als de gewoonste zaak van de wereld beschouwd. Ik gaf er alleen een andere naam aan. Ik noemde het fantasie. En ach, het is maar een woord. Zoals ik als kind aan het spelen was (en nog steeds doe), de woorden die ik zeg of schrijf, het is iets van mij. Het komt van binnenuit of door me heen. En omdat ik een ben met de grootsheid van het universum, ben ik deze woorden, ben ik deze fantasie. Alles is reeds aanwezig, zonder er een naam aan te moeten geven, zonder begrensd te zijn. En het is speels, heel erg speels. Soms is het alleen maar om te zijn en te ervaren, en soms zit er ineens een boodschap in. En het is niet aan mij om te bepalen of er een boodschap in moet zitten of niet. Kijk maar eens naar een kind, hoe het speelt met poppen of autootjes.Ze maken er hele zinnen bij, ze beleven het, ze zijn het. Zit er dan een boodschap in? Misschien wel, misschien is het alleen maar spel. Hetzelfde is het geval met sprookjes. Wie heeft ze verzonnen? Zijn ze wel verzonnen? Zit er een boodschap in? Is het ge-channeled en opgeschreven en in een leuk en makkelijk toegankelijke boekvorm gezet? Ach, is dat belangrijk? Laten we er niet te serieus over doen.
Een ding is zeker voor mij: Wij zijn een met het gehele universum, met alles wat is. We zijn verbonden met elkaar en alles om ons heen. Stop, en voel de liefde. Ervaar dat we groter zijn dan we ooit gedacht hadden. We komen van een plek waar we ons klein hebben gehouden, en nu is de tijd dat we onze eigen grootsheid mogen gaan ervaren, onze eigen kracht. En met kracht bedoel ik niet die kracht die
alles overheerst of anderen overwint. Ik bedoel de kracht van het samenzijn, het samen doen. Geen grenzen meer die we zo goed in stand wisten te houden zoals ons lichaam, de muren, straten en gemeentegrenzen, landsgrenzen, werelddelen, werelden. Alles is EEN.

Grand Canyon

En wat nu? Wat moet ik nu? Hoe voel ik me nu? Ik zal eerlijk zijn. Zonder arrogant te willen zijn heb ik het gevoel dat ik alles al weet. Er is niets nieuws meer toe te voegen. Ik hoef niets meer te leren, over hoe ik iemand kan worden. Ik ben! Ik heb al die channels, seminars, conferenties niet nodig, alleen maar om weer nieuwe informatie te hopen te ontvangen, om verder te kunnen groeien, om meer zelfwaarde te verkrijgen. Ik hoef niemand meer te volgen. Ik volg mijn eigen pad. Ik ben er klaar voor. Jij bent er klaar voor. Alle informatie die we nodig hebben zit al opgeslagen in ons lichaam, in ons systeem. De vraag is hoe we die informatie naar boven krijgen en ons daar bewust van kunnen worden. Dat is de uitdaging. En weet je, het bijwonen van een seminar, het horen van een channel waren de manieren om ons bewust te worden van onze eigen opgeslagen informatie. En dat was een serieuze zaak. Nu, in deze tijd waarin frequenties en energieën verhoogd worden, hoeft het niet meer perse op deze manier. Gewoon lekker jezelf zijn, geniet, speel en lach, en je verhoogt je eigen frequentie. En ineens is het er, de woorden, de beelden, de muziek, de tekens, de wetenschap. En tegelijk openen zich de andere dimensies. Hoe leuk is het om je zo op je gemak te kunnen voelen. En tegelijkertijd dienen zich een aantal twijfels aan in mijn hoofd. Ben ik dit allemaal zelf die dat zegt of doet? Is dit werkelijk ook voor mij bedoeld? Kan ik dit wel? En het antwoord wat ik geef (of wordt gegeven) is altijd "JA". Dit is mijn ervaring. Hoe mooi en gracieus. En hoe zit het nu met channels en seminars? Nou, om eerlijk te zijn...ik vind ze geweldig. Waarom? Heb je ooit de energie gevoeld tijdens een seminar, een channel, yoga, meditatie of wat dan ook wat je doet wat je heerlijk vind? Het is een prachtige manier om jezelf de rust te gunnen, om je mind stil te krijgen en beter naar jezelf te kunnen gaan luisteren. En soms wordt er iets geactiveerd of opgeruimd, gewoon als gift. Aardig toch? Laten we allemaal in verbinding komen via deze prachtige en vreugdevolle manieren.

Isola Maggiore

En nu voor de grote vraag? Was dit nu een channel of niet? Ha ha ha.Wat maakt het uit. Ik vond het leuk om te schrijven. Het is een gesprek met mezelf. Ik stopte even uit naam der liefde voor mezelf. En of je het leest of niet, of je er iets aan hebt of niet....ach dat is aan jou, beste vriend(in).

Veel plezier daar waar je ook bent, en geniet!

Concious choices, go for them when made!!

Voor Nederlandse versie klik: Bewust kiezen en er voor gaan.

Do you know this, when you are being asked to do something but you do not feel like doing it and although you feel like that, you are doing it anyway?
That is something I often did and what became a sort of a system in me. Today I experienced the breakthrough of that what, during a longer period, is changing slowly.


After a few nightshifts my mother called this early morning. Both my parents are over ninety years old and still living on their own with a little help in the household. Today was the day that my father had to go to hospital for checking his eyes. His sight is becoming less late years and every year he has a check up for that. Normally a wonderful and nice neighbor, who is doing a lot for them, would go with him to the hospital. However this morning she called that she was feeling not well and that her MD called for an ambulance to let her be examined at the hospital. So the question of my mother was very clear to me: Who is escorting dad to the hospital now? My sister could not be reached so I knew that I had to do this. Or, like my mother said, maybe we need to cancel the appointment. That was not an option to me because I know how difficult it is to schedule a new appointment in near future in this hospital. Also because I knew how prepared my dad was to go for this check up. So I told her that I would pick up dad to escort him. As soon as I laid down the phone, a feeling overwhelmed me: whaaa, I do not want to do this, it is my day off, I am not in the mood for this, I want to sleep, I am tired and more of this. And I was angry at myself that I had agreed. Please do not think I am not friendly and nice to my parents. OK, it is true that I have not that strong bond with my parents as others might have, and I have been a very independent person as from my early years. But I am there for them whenever they need me, really need me, without manipulation.

The rest of the morning I began to hate myself for that feeling. First I didn't understand it, but suddenly a clear message came through: Why this attitude, why these negative feelings while normally I do not have them? When I join my dad with this attitude, he certainly will feel it and maybe will feel guilty about asking me to escort him. So I decided to change my attitude immediately. I made this decision, and wanted to take full responsibility for it. And I did not want to feel bad about it, and otherwise it should be better to make a new decision. And that was exactly something I did not want to bother my dad with. It was my decision and I wanted to go for this. And at the same time I opened for the new feeling that was flooding me. Happiness and quietness. The feeling I myself was in control again. With that growing feeling I went to my parents. The afternoon went smoothly and sunny. My parent were so glad and happy that I wanted to escort dad. The appointment at the hospital went easily without waiting times, the taxi arrived within one minute, the people were nice and friendly, the medic explained everything very thoroughly and we arrived home within one hour and a half. Super time. And I went home, satisfied and with many thanks and love from mum and dad.

From this I learned that it is important to make choices very consciously. And to live accordingly, in full energy and honesty. Even when the decision seems not such a nice one or when you think it is made by outer force, please be conscious of the choice en be prepared to give it your color. Then it certainly turns out as a good choice. And, not quite unimportant, you can always make a new decision, every moment, in any way, at every place.